Dat bootje daar, dat is de Paladijn

De wereld is soms kleiner dan je denkt. Terug lopend van een wandelingetje langs de rivier vanmiddag zagen we ineens een bekend bootje. We wisten wel dat Wim en Nellie van de Paladijn ook deze kant op zouden komen, maar het is toch altijd leuk om ze dan ook de rivier op te zien varen. Dus vanavond weer eens gezellig bij kunnen praten hoe hun en onze reis tot nu toe gegaan is. Voor degenen die ons blog niet dagelijks volgen, de Paladijn is een week na ons uit Nederland vertrokken, moest wegens familieomstandigheden weer even terug maar alles is bij hun weer OK en ze zijn weer vertrokken. Om ons nu hier weer tegen te komen. Geweldig leuk om zo af en toe mensen die niet echt een wereldreis gaan maken (dat hebben zij al 2 keer gedaan) maar wel ook echt even weggaan en genieten van het zwerven langs mooie kusten in Europa tegen te komen.
En dat op ons eigen heel stille en niet zo warme Franse Big River Festival (voor de Dordtenaren onder jullie).

Vanaf zee de rivier op.

Wat een mooie tocht vandaag. Er was weliswaar geen wind van betekenis, dus de motor moest voor de voortstuwing zorgen, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de navigatie uitdagingen. Tussen St Quay en de rivier Trieux liggen namelijk nogal wat rotsen in zee, en lang niet allemaal duidelijk zichtbaar boven water. Die moeten dus vermeden worden. Maar we wilden wel tussen het vasteland en het prachtige Ile de Bréhat doorvaren. Het oorspronkelijke plan was om een leuke route door een smalle doorgang tussen een aantal rotspartijen te nemen, maar toen we daar aankwamen bleken we zoveel stroom mee te hebben, dat we dan wel heel erg snel door die smalle doorgang gesleurd zouden worden en dat met overal om je heen al dan niet zichtbare rotsen. Dus de route een stukje verlegd buitenom de rotsen, maar wel uiteindelijk tussen vasteland en Ile de Bréhat door. Het was genieten, mooi weer, spannende navigatie en prachtige uitzichten.
Op de rivier de Trieux kregen we de (eb)stroom tegen maar dat was juist wel fijn want zo konden we langer genieten van het varen tussen de mooie oevers, als in een fjord, maar dan veel minder hoge bergen.
Ondanks de pittige ebstroom tegen ging het afmeren in Lezardieux volgens het boekje, mede dankzij de inzet van mijn maat Els. Ze is al een echte volmatroos.
Hier blijven we een paar daagjes.

Een tussenstop

Vandaag een kort tochtje naar St Quay-Portrieux. Dat is een diepe haven waar je ook met laagwater in en uit kan. Wat weer goed uitkomt voor de tocht van morgen. Dan gaan we naar Lezardieux, een mooi plekje een stuk landinwaarts aan de rivier de Trieux. Daar zullen we een paar daagjes blijven en Wim en Nellie weer ontmoeten die we in het begin van de reis ook al tegenkwamen.
De haven waar we nu liggen is niet echt mooi of gezellig, maar het is een handige tussenstop.

Afscheid van Dahouët

De laatste kwaststreekjes zitten erop. We hebben nog een laatste wandeling gemaakt langs de kust waar we morgen weer langs varen. Als er dan tenminste weer water staat. Op de foto's is te zien waarlangs we morgen weer naar zee moeten....
Dahouët is een prachtig plaatsje, we hebben hier met veel genoegen wat meer tijd doorgebracht. Omdat de stuurhut aan een beurt toe was, maar ook omdat het hier zo leuk en beschut is. Want we lagen afgelopen week hier aan lagerwal met best een stevige NW wind.
Dat is het enige nadeel van dit plekje, je ligt helemaal onderin de baai van St Brieux, dus het kan zomaar wat lastig zijn om er weer uit te komen. En je moet niet al te diep steken, we lagen bij laagwater op 1,50 m water.

Toch nog de zee in.

De klus van de stuurhut neemt wat langer dan verwacht. Het werden toch drie lagen. En als je dan toch bezig bent zie je binnen ook weer iets waar wel wat opgekalefaterd mag worden. Bij de kombuis was ook een stukje wat dringend aan wat nieuw lakwerk toe was. Dus we vervelen ons niet.
En! Vandaag weer naar het strand, en.....ook eindelijk de zee in in plaats van erop. Na een prachtige wandeling langs de kliffen.
Morgen de laatste loodjes en natuurlijk quatorze juillet vieren, de Franse nationale feestdag. En dan hopen dinsdag weer eens een stukje verderop te gaan.

Een overzicht van de tocht tot nu toe

Zoals gezegd vandaag met D2 olie in de weer geweest om de stuurhut wat op te kalefateren, ook de naamborden van wat nieuwe lak voorzien waar nodig en het kuiptafeltje goed onderhanden genomen, wat dat staat eigenlijk altijd buiten en was zo uit de winkel in gebruik genomen. En wat ze er op de fabriek op smeren stelt echt helemaal niks voor. Wel nog het strand bezocht, maar het was wat winderig en eigenlijk ook wel wat laat om de zee nog in te gaan, maar wie weet wat morgen brengt.

Vanavond weer eens achter de computer gekropen om de tocht tot nu toe op Google Earth te zetten, waarvan bijgaand plaatje een weergave is.

En zo genieten we van onze tocht die veel langzamer gaat dan gepland, maar we hoeven ook nergens naar toe en we hebben geen datum dat we terug moeten zijn, dus waar we ons lekker en thuis voelen blijven wat langer. Dahouët is zo'n haventje.

Klusjes onderweg blijven nodig

De wind blijft maar in de verkeerde hoek (NW) zitten, en is daarbij ook nogal stevig. Maar verder is het prachtig weer. Dus besloten we om eindelijk de stuurhut maar eens onderhanden te nemen. Dat was hard nodig, vandaag begonnen met het schuurwerk. Dus moeten we nog een paar daagjes blijven, want er kan maar één laagje per dag op, en ik wil er zeker nog 2 opgezet hebben.
Dat is trouwens helemaal geen straf, want Dahouët is een leuk klein haventje, goed beschut ook al ligt het aan lagerwal en voor de deur stopt elk half uur een gratis busje naar Val André, het iets grotere dorp. Daar doen we boodschappen, kunnen af en toe een terrasje pakken en als het zo blijft gaan we morgen na het schilderwerk eens serieus de badgast uithangen op het prachtige strand wat ze daar hebben. Kunnen we voor het eerst deze reis eens de zee in ipv de zee op.