Waar is de Seawitch nu


Onze laatste track:

Onderweg

Onderweg

Pagina's

zaterdag 18 mei 2019

Weer de zee op

Na een paar daagjes rustig weer afwachten in Rhoon (ook geen straf hoor)
vandaag dan weer zee gekozen. Eerst een flink eind over de Oude Maas
naar de Nieuwe Waterweg, voor ons een heel nieuw traject. Eerst nog de
mooie Oude Maas, dan even een stukje door de Botlek, met al zijn
petrochemische industrie. En dan is daar de Nieuwe Waterweg, toch nog
best een eind dan tot Hoek van Holland, maar een mooi stukje varen,
rustig en breed, af en toe een zeeschip. Alles bij elkaar toch nog een
heel stuk varen van Rhoon tot Hoek van Holland, ca. 20 mijl (ruim 36 km).
Uiteindelijk dan toch de Hoek, zee, zeeschepen en deining, flink ook,
want er stond een dikke ebstroom die de Maasmond altijd wat onrustig
maakt. Maar eenmaal op zee, wat mooi, heerlijk, weids en dan op een
rustige deining lekker de koers zetten naar Scheveningen, nog zo'n 10
mijl (18 km). Weliswaar de stroom tegen tegen want we hadden zo'n sterke
stroom mee op de rivier dat we eigenlijk iets te vroeg bij Hoek van
Holland waren, maar dan kun je langer genieten van het varen. Dus ruim 2
uur genieten van de deining van de zee, het weidse water met op afstand
een beetje heiig de Zuid-Hollandse stranden.
En nu afgemeerd in Scheveningen, gezien de weersverwachting blijven we
hier weer een paar daagjes. Dat geeft ons de gelegenheid om Scheveningen
en Den Haag weer eens uitgebreid te bezoeken, oude vrienden hier te
ontmoeten en de rest van de reis rustig voor te bereiden.

maandag 13 mei 2019

Adieu Dordrecht

Vandaag onze comfort zone maar weer eens verlaten. Weer onderweg. Om te beginnen en te wennen een klein stukje. We liggen nu in Rhoon. Nooit eerder geweest. Hier morgen de Rhoonse grienden verkennen. Het plan is om buitenom via Scheveningen en IJmuiden naar het IJsselmeer te varen. We wachten een rustig moment af en ondertussen genieten we van het Zuid-Hollands rivierenlandschap.

vrijdag 5 april 2019

Seawitch, van motorsailer tot motorboot met steunzeiltje

Sinds het laatste bericht is het lang stil gebleven. Na een mooie tijd
in Zeeland zijn we weer terug in Dordrecht.
Terugkijkend op de afgelopen periode viel het ons op dat we steeds
minder zeilden en vaker op de motor voeren. Dit was niet alleen terug te
voeren op slecht zeilweer, maar zeker ook op slijtage van de schipper.
Het kwam steeds meer voor dat problemen met het schoudergewricht de
reden was om het zeil maar op de giek te laten zitten.
Eenmaal terug in Dordt hebben we na lang wikken en wegen de knoop
doorgehakt: De mast gaat eraf! Maar wat dan?
Eerst maar eens wat tekenen, hoe zou ze eruit zien met een kortere mast
voor de antennes en de radar en een steunzeiltje, en hoe kort of lang
moet die mast dan worden? Uitgangspunt was uiteindelijk dat we met
staande mast binnen de zgn. rijndoorvaarthoogte van ca. 9 meter wilden
blijven. Onze oude doorvaarthoogte was 13 meter bij een mastlengte van
10 meter. Een simpel rekensommetje gaf aan dat een mast van 5 meter ons
op 8 meter zou zou brengen. Dat dan maar eens in tekening gebracht.
Leek er wel mooi uit te zien, geen gemankeerde zeilboot maar een stoere
motorkotter met steunzeil.

Dus in november 2018 naar Neutmast in Middelharnis gereden voor overleg.
Zij vonden het ook een goed ontwerp en zouden een offerte maken. Die
viel goed uit, wel veel geld, maar ja, het is ook niet niks zo'n nieuwe
mast met alles erop en eraan. Dus opdracht gegeven, in het voorjaar van
2019 zou een en ander gereed kunnen zijn.
Dan komt de volgende klus: De oude mast, wat doen we ermee, en wat met
al die mooie en redelijk nieuwe zeilen, toch wel een beetje zonde om
alles zomaar weg te doen of te verkopen. We besloten het hele spulletje
te bewaren, bij onze watersportvereniging de KDR&ZV beschikken we over
een ruime loods/werkplaats waar we de mast, giek, spinnakerboom en
zeilen droog en warm konden opslaan. Op die manier blijft de hele
zeiluitrusting beschikbaar voor als er ooit een andere schipper op de
Seawitch komt die er weer mee wil gaan zeilen.
Dus de mast eraf, dat had nogal wat voeten in de aarde, want ook al is
de mast zgn. strijkbaar valt het vies tegen om hem te strijken en
vervolgens van de boot te verwijderen en aan de wal te krijgen. En dan
de werkplaats in, en daar weer in de hoogte op een paar stellingen zien
te krijgen. Een flinke klus, die we met de hulp van familie en enige
havenleden voor elkaar gekregen hebben.




En dan de afgelopen week, het is zover, de mast is klaar en kan er op 2
april opgezet worden. Dus wij op 30 maart naar Middelharnis vertrokken,
mooi weer, een prachtig tochtje, maar wel raar, zo helemaal zonder mast.
Toen we in Middelharnis aankwamen was daar het voetgangersbruggetje net
even gesloten en wij met ons idee van een flinke mast op de boot bleven
keurig even wachten tot het weer open ging. Maar de doorvaarthoogte van
dat bruggetje was 4 meter! we konden er zo zonder mast gewoon onder
door. Wat gewoontes al niet met een mens kunnen doen.
Afijn, de nieuwe mast werd op maandag 1 april (geen grap!) geplaatst en
we waren heel tevreden met het resultaat. Want ja, je tekent iets op
papier, maar het blijft altijd spannend hoe het er in het echt uit gaat
zien. Heel mooi dus, de boot is er in onze ogen niet minder door
geworden, heeft haar stoere karakter gehouden.



De volgende dag gelijk de zeilmaker (Kees van Vliet uit Middelharnis)
aan boord om een steunzeiltje in te meten. En vandaag, donderdag 4 april
weer naar Dordrecht terug gevaren.
Nu nog alle elektra en elektronica aansluiten, wachten op het
steunzeiltje en we zijn weer helemaal klaar voor nieuwe en toch wel weer
heel andere avonturen.

dinsdag 14 augustus 2018

A room with a view: Yerseke

Ja, we hebben ons uit Kamperland losgescheurd, we varen weer. Vandaag
naar Yerseke gevaren. lekker bijtijds weg om op de Oosterschelde het tij
mee te hebben naar Yerseke. Op zich een rustig tochtje, grijs weer het
grootste deel van de dag, ook wel weer eens leuk na alle zon die we te
verduren hebben gehad, een fris windje erbij, dus relaxed varen.
Om het Veerse Meer te verlaten moesten weer schutten door de
Zandkreeksluis. Toen we het Veerse Meer opvoeren was dat een gekkenhuis,
een compleet afgeladen sluis, maar nu een stuk relaxter. Toen we bij de
sluis kwamen sloot die net, dus jammer, een schutting afwachten, dat
kostte een half uurtje, maar toen we erin konden waren we wel de eerste.
De sluis was goed gevuld maar niet zo druk als vorige keer en alles ging
ook wat gemoedelijker. Uiteindelijk kostte de hele schutting inclusief
wachten ons maar net iets meer dan een uur. Daarna de Zandkreek uit de
Oosterschelde weer op, tussen de zandbanken door, want het was
laagwater, een mooi gezicht. Op de Oosterschelde plat voor de wind, geen
fijne koers, dus de motor er maar bij gehouden. Wel een schitterend
water om te varen.
En dan het geultje naar Yerseke, we waren daar nooit geweest, dus altijd
weer even spannend, hoe ziet het eruit, wat komen we tegen, maar alles
wees zoals gewoonlijk zichzelf, en om 14.00 uur voeren we de haven in.
Zou er plek zijn???
Want komend weekend is hier het Mosselfeest, hèt grote mosselevenement
in Yerseke. Nou we hadden geluk. Het was moeilijk maar we kunnen tot en
met komend weekend hier blijven. Hoewel de haven nu al afgeladen vol is
hebben we hier een mooi plekje, langszij een andere boot, maar met een
prachtig uitzicht over de Oosterschelde (met hoogwater, want met
laagwater kijken we tegen de dijk). Dus hier blijven we weer even, om
komend weekend het mosselfeest in Yerseke mee te maken met alle
festiviteiten, lekker eten en vuurwerk als afsluiting. Maar dat komt dus
allemaal nog, eerst deze week Yerseke verkennen. En omdat Els hier een
achternicht heeft die ons Yerseke gaat laten zien weten we nu al dat we
a.s. donderdag een rondleiding krijgen bij Prins en Dingemans, juist ja,
die van de mosselen. Het wordt weer een drukke week.....

donderdag 9 augustus 2018

Zomerstop op het Veerse Meer

Na de overnachting aan de Paardenkreek werd voor de volgende dag weer
veel wind voorspeld, dus vertrokken we vroeg, voordat het echt ging
waaien met bestemming Kamperland. Daar hadden we met Wim en Nellie van
de Paladijn afgesproken. Zij hebben daar hun vaste ligplaats en wonen
ook in Kamperland.
Omdat we zo vroeg weg voeren waren we ook al voordat de wind echt op
ging steken bij de haveningang van Kamperland, maar we hadden geen zin
om al 's morgens in de haven af te meren en besloten om in de luwte van
het eiland de Haringvreter de wat stevigere wind af te wachten. Dus daar
afgemeerd aan een steigertje en een loopje op het eiland gedaan, dit
eiland is vergeven van de reeën, die altijd nieuwsgierig een kijkje
komen nemen bij het bootjesvolk als het niet te druk of rumoerig is, en
dat was het niet dus leuk hoor die reeën.
Na een paar uurtjes nam de wind weer wat af en vonden we het wel tijd
worden om Kamperland in te varen, waar Wim en Nellie al een ligplaats
voor ons geregeld hadden aan dezelfde steiger waar zij ook liggen. 's
Avonds waren we uitgenodigd bij Wim en Nellie thuis voor een barbecue in
de tuin, heerlijk, want het zomert weer lekker. Afgesproken dat we een
dezer dagen samen een tochtje gaan maken naar de Omloop, een eilandje
waar je heel mooi kan liggen, zie de foto's. Maar eerst even hun auto
geleend om de voorraden aan boord weer wat aan te vullen. Vrijdag 3
augustus zijn we dan samen naar de Omloop gevaren, ik hoopte nog de
Gennaker te kunnen hijsen met deze zwakke wind, maar de wind was zelfs
te zwak om dit lichte zeil open te blazen, dus maar weer naar beneden
met dat ding en de motor weer te hulp geroepen.
Een heerlijke dag aan de Omloop gelegen, wel erg warm, maar in de
schaduw van een grote boom toch heerlijk een boek zitten lezen. 's
Avonds a/b van de Paladijn heerlijk scampi's gegeten. De volgende morgen
was de Paladijn alweer vroeg vertrokken, wij zijn 's morgens meestal
niet zo snel, en zijn wat later ook weer vertrokken. Hoewel we konden
zeilen toch de motor gebruikt, omdat we een soort ontdekkingstocht
wilden doen. Alle eilandjes en mogelijke ankerplaatsen eens van dichtbij
bekijken, hoe diep is het, hoe druk is het, en dat soort dingen. Kortom
een rondje Veerse Meer ontdekken. Hoewel druk en redelijk kleinschalig
is het een mooi stukje water met veel mogelijkheden om buiten een haven
op een mooie plek te overnachten, en ondanks het feit dat het
hoogseizoen is leek het ons minder druk dan b.v. op de Grevelingen.
Terug in de haven van Kamperland aan het rekenen geslagen en de
weerberichten gespeld om te zien of er nog een tochtje naar
Blankenbergen in België inzat, nou dat tochtje heen zou goed kunnen,
maar gezien de weersvoorspellingen zou terug een ander verhaal worden,
en dat zagen we vandaag, donderdag 9 augustus. Het weer is compleet
omgeslagen, de hitte eruit, dat is wel fijn, maar regen en harde wind
ervoor in de plaats.
Dat is de reden dat we even een zomerstop op het Veerse Meer hebben
ingelast. We hebben een mooie plek in de marina van Kamperland en van
hieruit kunnen we uitstapjes in de omgeving maken, met het veerbootje
over naar Veere, vandaag heeft Nellie ons met de auto meegenomen naar
Vlissingen, en verder huren we hier een paar fietsen om de boel op land
verder te verkennen. Kortom we hebben het goed naar onze zin hier in
Kamperland op Noord Beveland.

maandag 30 juli 2018

Van Oosterschelde naar Veerse Meer

Nadat we vorige week twee daagjes voor anker hadden gelegen bij de
Schelphoek op de Oosterschelde zijn we daarna weer naar Colijnsplaat
teruggevaren. Er kwam namelijk vrijdag slecht weer, veel regen en harde
wind. Dus een weekendje Colijnsplaat. Dat was geen straf, een heel
gezellig plaatsje, lekker uit eten geweest. En Zaterdagavond nog een
rockfestival op de haven. Zondag uitbuiken en vandaag, maandag 30 juli,
vertrokken met bestemming Veerse Meer.
Op zich een rustig tochtje, onder de Zeelandbrug door ging prima, exact
met laag water en nog springtij ook. We hadden wel twee meter over boven
de mast, maar toch zag het er weer uit alsof er geen ruimte is.
Bij de Zandkreeksluis, de toegang tot het Veerse Meer was het een drukte
van belang. Bij het wachten afgemeerd aan een remming aan lager wal,
geen goed idee met 4Bft wind, maar ja, we lagen er nu eenmaal en hoe we
weer wegkomen zien we wel weer. Maar na een half uurtje wachten konden
we de sluis in en eigenlijk ging alles goed bij het losmaken en invaren.
De hele schutting nam wel een half uurtje in beslag, dus al met al een
uur om door de sluis te komen.
Daarna in colonne het Veerse Meer op. De wind bleef lekker doorstaan,
maar omdat we nog geen idee hadden waar we een plekje voor de nacht
zouden zoeken toch maar geen zeil gezet. Na wat zoeken voor een
ankerplekje achter een paar eilandjes toch maar verder, en bij het
steigertje van de Paardenkreek bleek nog een plekje vrij te zijn, dus
daar afgemeerd, voor de Swalker, een havengenoot van de KDRZV. Al snel
betrok het weer, we lagen weer aan lager wal... En ja hoor, harde wind
6Bft uit het zuidwesten met regen ook nog daarbij. Gelukkig duurde het
niet lang, de wind zakte eruit en we werden we beloond met een prachtige
regenboog en later een magnifieke zonsondergang.

woensdag 25 juli 2018

De hitte ontvlucht, weer voor anker

Na een paar daagjes in Colijnsplaat, een prachtige haven, leuk dorpje
waar we twee keer lekker uit eten zijn gegaan, toch weer even verderop.
In zo'n haven is het ook wel erg warm, meestal geen of weinig wind, en
verder ook niet veel meer te doen dan boodschappen, een loopje door het
dorp, en dan maar weer een drankje op terras of aan boord.
Dus vanmorgen weer varen, geen wind, de motor zachtjes aan en met stroom
tegen rustig met 3 knopen richting de Schelphoek gegaan, een mooi
tochtje, zelfs nog een paar bruinvisjes gezien. De Schelphoek is een
inham ten noorden van de Roggenplaat in de Oosterschelde, ong. 2 mijl
oostelijk van Burghsluis. Bij de huidige noordelijke winden een heerlijk
beschutte mooie ankerplaats. En ook ruim genoeg om niet op elkaars lip
te liggen als het wat drukker is. Druk kunnen we het niet echt noemen,
er liggen hier nu zo'n stuk of 10 bootjes op ruime afstand van elkaar.
Heerlijk.
Hier blijven we denk ik morgen ook nog wel even liggen, dan met de
bijboot even naar de wal, het strandje en duin verkennen en lekker wat
snorkelen. Je kan het slechter treffen, hiervoor hoef je niet naar verre
oorden te vliegen nu Nederland zelf een "verre oorden" klimaat heeft.