We zijn weer onderweg

Na alle pech van vorig jaar zijn we weer onderweg. Met een nieuwe
schroefas en schroefaslagers en -afdichting en een nieuwe demperplaat in
de keerkoppeling. We zijn wat laat vertrokken omdat we eerst nog een
maand in Frankrijk op de B&B van een vriendin geassisteerd hebben. Maar
nu varen we dan weer.

De eerste etappe was van Dordrecht naar Hellevoetsluis, via de Oude Maas
en het Spui, net als vorig jaar. Een rustig tochtje om weer even te
wennen aan het varen en alles even uit te testen. Heel bijzonder is dat
we onderweg niet meer hoeven te pompen om het via de schroefas gelekte
water kwijt te raken. Er komt geen druppel meer binnen dankzij de nieuwe
Volvo seal op de schroefas. Op de Oude Maas hadden we stroom mee en
liepen over de grond ruim 7 knopen, maar op het Spui was dat gauw over,
daar hadden we flink stroom tegen en voeren gemiddeld zo'n 3,5 knopen,
maar al met al schoten we toch lekker op en met meer dan schitterend
weer voeren om ong. 13.00 uur het Haringvliet op. Een ruim uur later
meerden we af in de marina Cape Helius bij Hellevoetsluis. Heerlijk, we
zijn weer onderweg!

Het begin van de reparatie, de sloop en het onderzoek

Allereerst even dit: Al dit werk wordt uitgevoerd door watersportbedrijf De Graaff in Dordrecht. Deze klus is voor mij te ingewikkeld.

Het roer eraf en de schroefas en schroefaskoker met alle lagers verwijderd, viel nog vies tegen, maar de betonballast hoefde er gelukkig niet uitgehakt te worden.

Hier de schroefaskoker en het binnenlager, die twee horen waterdicht aan elkaar verbonden te zijn maar waren volledig los van elkaar geraakt, vandaar de lekkage. Gelukkig is de schroefaskoker niet geroest of zo en kan zo weer gebruikt worden. Het binnenlager is als zodanig ook nog OK maar wordt gemodificeerd om van het altijd een beetje lekkende vetkoord af te zijn, er komt een rubberseal op die volledig waterdicht is.
Dan deze twee bij de montage weer goed waterdicht aan elkaar verbinden, het rubber in het buitenlager vervangen en de zaak is wat de lekkage betreft weer in orde.

Hier de gedemonteerde schroefas met hier de schroef er nog aan. Deze schroefas bleek ernstig aangetast te zijn.
Op zich heeft dit niets met de lekkage te maken, maar een zo sterk aangetaste schroefas zou kunnen breken, en dan lig je stil als er tenminste geen wind is, of je klapt tegen de steiger omdat net als je achteruit wil slaan je schroefas het begeeft.
Dat betekent dus een nieuwe schroefas laten draaien, maar gelukkig dat we dat nu ontdekken, voordat er een echte breuk onstaat.



Op de detailfoto's hieronder kun je ingevreten plekjes zien. Het lijkt wel of er een RVS worm bezig geweest is

Omdat de keerkoppeling bij lage toerentallen een wat rammelend geluid maakte was de daarin aangebrachte demperplaat verdacht en als dan toch de boel uit elkaar ligt de keerkoppeling ook gelijk maar uitgebouwd hieronder zie je hoe zo'n ding eruit ziet. En ja hoor, de demperplaat was kapot een veer was er uit gevallen en de rest zat behoorlijk los. Dus goed dat dat ook onderhanden genomen wordt.

Hier een plaatje van de oude kapotte demperplaat met daarnaast de nieuwe.

Toch weer terug in Dordrecht

Ja, het leek allemaal zo leuk, lek leek onder controle, even de drukte afwachten in Bruinisse en dan weer verder.

Helaas, het is anders gelopen. Er bleef toch nog regelmatig water lekken langs de provisorische afdichting met kit. Natte lekkende naden kitten lukt maar ten dele hebben we gemerkt.

Met pijn in het hart hebben we besloten toch terug naar Dordrecht te varen om daar naar de werf te gaan en de schade door hun te laten bekijken. Wij waren in de veronderstelling dat met een paar daagjes op het droge zij de boel wel weer professioneel zouden kunnen dichten, temeer omdat we dachten dat een en ander een vervolgschade van de val op de bok in het voorjaar was. Maar dat pakte heel anders uit.

Eenmaal in Dordt naar de werf, zij hebben het goed bekeken en volgens hun is het geen probleem van een gescheurde naad in een schot, maar is de schroefaskoker achter dat schot doorgeroest, want anders kan er op die plaats nooit water komen. Dat lijkt mij ook een heel plausibele verklaring, gezien de constructie van de boot. Alleen, het probleem is dat de ruimte waardoor de schroefaskoker loopt na installatie volgestort is met beton als ballast.

Het repareren wordt dus een echt heel grote klus, beton eruit hakken, nieuwe schroefaskoker monteren en ballast weer aanbrengen. Troost is dat de lekkage onder controle is en we nog wel kunnen varen, maar bij ons is het vertrouwen een beetje weg en de lol er een beetje af.

We kunnen na september op de werf het water uit om deze klus uit te laten voeren, tot die tijd blijven we hier aan boord wonen, en misschien af en toe een stukje varen in de buurt. En elke dag even pompen.

Hopelijk is het weer na half oktober nog even erg vriendelijk en kunnen we dan nog een leuk stukje Zeeland doen, maar voor de time being is het even havenliggen. Gelukkig hebben we in Dordt een prachtige plek zoals jullie zien en is het zo toch nog een beetje leven aan boord.

Van Bruinisse naar Bruinisse

Het was even stil op het blog, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd is. We hebben de afgelopen periode uitgebreid het Grevelingenmeer, kortweg de Grevelingen verkend. En niet alleen dat, natuurlijk kregen we weer problemen aan boord, story of this year. Nu bleek bij aankomst in Scharendijke dat we een serieus lek hadden in het schot waar de schroefas het schip binnenkomt. Mogelijk een gevolg van de klap die de boot in de winterstalling dit voorjaar gemaakt heeft, maar dat moeten we nog uitzoeken. In ieder geval grote schrik, het water uit? Nou, eerst maar eens verder kijken. Gelukkig was een goede kennis van Els via de duikvereniging vlak bij met zijn boot. Frank kwam de volgende dag langs om een onderwaterinspectie te doen, kijken of er bij het uitgaande lager van de schroefas geen problemen zijn, zoals een vislijn in het lager gedraaid of zo. Maar alles was onder water OK. Dus het moest een binnenprobleem met het schot zijn. Frank heeft het zo goed mogelijk schoon en droog gemaakt en met Sikaflex het meest lekkende scheurtje dichtgemaakt. Dat hielp al een hoop, we hoefden niet zo vaak meer te pompen. De volgende dag heb ikzelf ook nog een ander plekje waar nog wat water binnenkwam gekit, helemaal dicht krijg je het niet op deze manier, daarvoor moet de boel echt droog en opnieuw met epoxy/glasmat dichtgemaakt worden, maar we krijgen zoals het nu is nog maar ruim 1à 2 liter per dag binnen, dat kunnen we aan. Ondertussen gelukkig ook nog wel alle uithoeken van de Grevelingen verkend, we hebben alle haventjes en eilandjes bezocht. Wat betreft die eilandjes, ze zijn prachtig, maar je moet er nu niet willen komen. Soms lijkt het wel een race tussen boten wie er het eerste is om het laatste plekje in te nemen. Nee, we hebben het op een afstandje aangezien en besloten om na half augustus nog maar eens terug te komen. Want mooi is het hier zeker, maar ook erg druk in het hoogseizoen.

Nu dus weer terug in Bruinisse waar we wat meer tijd nemen. Mooie luxe marina en een mooie vissersplaats met een verleden waarmee we vandaag in het schattige museumpje van Bruinisse kennis hebben kunnen maken. En, last but not least, heerlijk mosselen en oesters eten hier. Vers van de vloot die hier prominent aan de kade ligt.

Het volgende bericht komt wanneer we op de Oosterschelde zijn, daar gaan we na dit weekend heen.

Twee sluizen tochtje.

Vandaag een minitochtje. We wilden vóór het weekend op de Grevelingen zijn, maar omdat voor vanmiddag nogal wat wind voorspeld was, kozen we ervoor om niet verder dan Bruinisse te gaan.

Vandaar de titel twee sluizen tochtje. Het kwam erop neer dat we vanuit Oude Tonge direct naar de Krammersluis voeren en na het schutten daar linea recta naar de Grevelingensluis. Na de Grevelingensluis draai je dan zo de Grevelingen op en meteen de marina van Bruinisse in. Een tochtje van nog geen 7 mijl, maar we liggen nu wel op zout water! En goed dat we vroeg waren want de wind nam vanmiddag toe tot 5B met af en toe een vlaag van 6B. Maar we liggen hier luxe en blijven in ieder geval het weekend hier. Volgende week zien we verder.

Nu nog op zoet, morgen op zout.

Gisteren zijn we van Middelharnis naar Oude Tonge gevaren, een rustig tochtje over het Haringvliet, onder langs Tiengemeten. Bij de haringvlietbrug even gekeken of we eronderdoor konden want het water staat nogal laag. Maar nee, de doorvaarthoogte was 13,5 mtr en wij zijn ong. 13,5 mtr hoog. Dus dat waagde ik er maar niet op, dan het verkeer maar even een brugopening in de maag gesplitst.

Daarna de Volkeraksluis en het Volkerak op tot vlak voor de Krammersluizen, daar het vaartje naar Oude Tonge in. Wat een leuk klein en rustig dorpje en wat een mooi stukje varen ernaartoe door dat vaartje. Nu even in de schaduw van een terrasje dit berichtje schrijven en morgen de Krammersluizen door en weer op zout water.

Zomer, terrasje in Middelharnis

We gaan met kleine stapjes want we willen alles hier op de Zuidhollandse en Zeeuwse wateren verkennen. Dus gisteren van Hellevoetsluis naar Middelharnis gevaren. Wel hebben we een ommetje langs Stellendam gemaakt. We wilden even verkennen wat onze nieuwe toegang tot de Noordzee is. Adieu IJmuiden dus en welkom Stellendam. Maar nu nog even niet de zee op, eerst dus de Delta.

Middelharnis is een heel leuk oud plaatsje. We liggen vlakbij het centrum met de supermarkt heel dichtbij. Dus vandaag even uitgebreid gefourageerd om met dit meer dan warme weer ook eens een paar dagen op het water voor anker te blijven liggen.

Dit berichtje schrijf ik vanachter een koel biertje op een terrasje aan het havenkommetje hier (zie foto). De boot ligt een stukje terug in het kanaal van het Haringvliet naar Middelharnis.

Morgen weer varen? Wie weet.