Weer aan boord

Het is lang stil gebleven op ons blog, maar nu zijn we weer aan boord. In de inmiddels zo vertrouwde haven van Morlaix. De boel begint weer ingericht te raken, Els kan weer koken - Hmmmm - en het is alweer een beetje gezellig aan boord. Nu het weer nog....
Voor we weer varen is er nog veel te doen, maar het leven aan boord is weer begonnen.

Na de wintercheck weer naar huis

Alles was in Morlaix helemaal in orde met de Seawitch. Nu weer per auto onderweg naar huis. Een tussenstop in Honfleur. Op de fotootjes zie je het uitzicht vanuit onze hotelkamer op de Pont de Normandie en wat havengezichtjes van de jachthaven in de binnenstad. Het is hier echt een heel mooi oud stadje onder de rook van Le Havre in de Seinemonding.

Weer even aan boord

We zijn weer even in Bretagne, in Morlaix waar de Seawitch lekker uitrust om er volgend seizoen weer tegenaan te gaan. Niet dat ze zo heftig moet zeilen hoor, net als haar baasjes is ze iets ouder en we doen alles samen op ons gemak. Maar toch fijn om even de accu's te laden en te checken of alles nog OK is aan boord. Gelijk even het geservicede reddingsvlot en de nieuwe bijboot aan boord gebracht. Een meegebracht nieuw dekzeil was niet nodig, de Bretonse winterstormen zijn tot nu toe meegevallen. Morgen even de vochtvreters van nieuwe korrels voorzien en dan gaan we weer op het Dordtse aan. Ondertussen wel ook even in Roscoff wezen kijken waar we vorig jaar onze ligplaats hadden. Het weer is grijs, de haven verlaten, maar het blijft een van de mooiste plekjes om te zijn en te varen.

Het begint weer te kriebelen

Nu het nieuwe jaar weer begonnen is, gaan we ook weer uitkijken naar dat we weer kunnen gaan varen. Alles is er zo langzamerhand weer klaar voor. Het reddingsvlot heeft zijn 3-jaarlijkse keuring weer gehad, en omdat we in de vorige twee jaren ons bijbootje toch wat klein vonden (2 meter), hebben we vandaag een nieuwe bijboot gescoord. Nou ja, nieuw, een goede gebruikte, het moet wel betaalbaar blijven nietwaar. Nu hebben we een Zodiac van 2,60 mtr. Een riante bijboot dus voor niet teveel. Hier staat hij nog op de parkeerplaats, maar volgende week gaan we hem, samen met reddingsvlot naar Morlaix brengen. Dan kunnen we gelijk even kijken hoe de Seawitch erbij ligt. We zien ernaar uit om weer eens aan boord te zijn. Ook zijn de naamborden opnieuw verguld en gelakt.
Volgende week meer.....

Eind van de "zomer", weer naar Morlaix voor de winter.

Het blog was deze zomer wat stilletjes. We hebben niet veel gevaren, het weer was ook vaak erg slecht, zelfs hier in Bretagne vond men het een slechte zomer.

Toch hebben we erg genoten van ons verblijf in Roscoff, af en toe een vaartochtje, maar vaker met de auto en wandelend deze prachtige kusten verkend.

Maar het wordt steeds duidelijker herfst hier, dus werd het tijd om een gunstige dag uit te zoeken waarop we de boot naar Morlaix kunnen overvaren om daar te overwinteren. Veel factoren spelen een rol bij dat overvaren, ten eerste wil je redelijk goed weer hebben en op een redelijke tijd in Morlaix aankomen, maar omdat de sluis in Morlaix alleen draait rond hoogwater en dan ook nog eens alleen als het licht is, zijn er wat beperkende factoren in de planning.
Vandaag was een dag waarop alles mooi bij elkaar kwam. Een hele goede weersvoorspelling, een hogedrukgebied recht boven ons hoofd. Hoogwater was om 10.36 uur, en het is van Roscoff naar Morlaix ongeveer 3 uur varen, dus vertrek rond 7.30 uur. Dat is precies het begin van de dageraad, dus de kans op een mooie zonsopgang op zee zit erin. Als de mist tenminste geen roet in het eten gooit.

Er was gelukkig geen mist en de zon kwam prachtig op. Alleen de wind ontbrak vrijwel geheel. Eenmaal op de rivier een mooi tochtje met wat uitdagingen van een smalle slingerende geul waarbuiten het onmiddelijk zeer ondiep is.

Nu liggen wij met onze Seawitch dus weer in Morlaix, geen getijden meer, heel erg beschut, zoet water, haven midden in de stad, het is even wennen.... Maar wel fijn om zo langzamerhand voor dit jaar het leven aan boord af te gaan ronden. We blijven hier in Morlaix nog wel een tijdje aan boord, ook afhankelijk van de verkoop van mijn huis. Daar lijkt overigens schot in te komen, maar we juichen niet te vroeg.

Alweer eind augustus, dus la Fête d'Oignon in Roscoff

Afgelopen weekend was het belangrijkste feest van het jaar hier in Roscoff, het feest van de ui. Al sinds jaar en dag wordt in deze omgeving een bijzondere uiensoort gekweekt, de roze ui. Bijzonder lekker en elders moeilijk verkrijgbaar. In vroeger jaren gingen ondernemende Roscovitische jongemannen met een fiets volgehangen met deze uien aan boord van scheepjes die naar Engeland voeren. Daar verkochten ze huis aan huis de gewilde roze uien. Voor de Engelsen heetten ze allemaal Jean, dus dat werd al gauw de Johnnies uit Roscoff.
Vandaar dat Roscoff dit weekend even "le village des Johnnies" was.
In ieder geval was het weer geen spelbreker, tussen alle mindere dagen in hadden we een prachtig weekend, beide dagen waren erg gezellig, zaterdag overdag even op gang komen, 's avonds feest en zondag na een klein buitje in de ochtend volop genieten van alle fleurigheid op een Bretons volksfeest/markt. Muziek, dans, eten (heerlijke bretonse worstjes met Roscoff uien) en drank, naast de niet te vermijden cider (mijn darmpjes verwerken dat slecht) is er gelukkig heerlijk Bretons ambachtelijk gebrouwen bier in overvloed. Dus het mag duidelijk zijn dat we er weer van genoten hebben. Voor een kater op maandag hoefden we niet te vrezen, want diegenen die ons op facebook volgen weten al dat we die maandag gerust het grootste deel van de dag op de kooi konden blijven liggen. Tjonge, wat een rotweer, in Nederland regende het laatst 60 uur, nou hier waren het er maar 20, maar de hoeveelheid, je wil het niet weten. De bijboot stond vol water. En daarbij ook nog windkracht 8. Gelukkig liggen we redelijk beschut op de plek in de haven waar we nu liggen, maar toch.
Op het moment van schrijven is het even rustig en droog, maar morgenochtend gaat het weet los. Het volgende stormfront komt dan weer over. Maar we klagen niet, we hebben het geweldig hier, leuke Franse kennissen op de steiger, af en toe een lekker visje (gisteren een een rode tandbaars, door de buurman die dag op zee gevangen) en voor volgend weekend ziet het weer er weer veel beter uit.

Kleine riviertjes maken een grote zee

Soms zeilen we, maar zoals het weer nu weer is wandelen we liever. Het weer: grijs, winderig en koud maar droog vandaag. Dus echt wandelweer. Hier in Bretagne zijn heel veel kleine riviertjes die in een meestal prachtig estuarium in zee uitkomen. Een breed gebied, bij hoogwater allemaal zee en bij laagwater een prachtig gebied met zandbanken, kreekjes en hier en daar wat rotsen. Vandaag hebben we zo'n riviertje eens vanuit land tot aan de zee langs gewandeld. Zo mooi! Een klein paadje, soms door het bos, soms langs akkers met artisjokken, venkel en andere streekgebonden kleinschalige akkerbouw, soms weer langs het riviertje en af en toe een doorkijkje naar die zee verderop. Eenmaal aangekomen bij de vlakte waar het verschil tussen riviertje en zee niet goed meer aan te geven is besloten we via de andere oever weer terug landinwaarts te wandelen. Het was een uurtje na laagwater, dus in deze prachtige delta was het water in de kreekjes nog laag genoeg om naar de overkant te lopen. Schoenen dus uit en over zandbanken, door kreekjes en ja soms ook wat modder naar de andere oever. In al deze verlatenheid van zandbanken en kreekjes zagen we ook nog een kennelijk daar achtergelaten prachtig aluminium zeiljacht enigszins verkommerd liggen. In Nederland zie je ze soms in jachthavens, van die bootjes waar niemand zich meer om lijkt te bekommeren, maar hier ligt dat gewoon maar achtergelaten in een riviermond. Die daar lag zou ik trouwens wel weg willen halen, maar ja, al het werk daarna hè.
Afijn na de doorwaadbare plek overgestoken te zijn via de andere oever weer terug landinwaarts naar het bruggetje waar we de auto achtergelaten hadden. Zo maken we er, ook als het minder weer is, altijd wel weer iets van.