Voor anker in Carantec

Jawel, we hebben weer gevaren. Onze weg gezocht tussen de rotsen in de baai van Morlaix naar het mooie plaatsje Carantec. Het heeft een prachtig strand, alle kinderen zitten er op zeilles, en het weer begint na een ijskoude ochtend ook weer ergens op te lijken. In ieder geval schijnt de zon en regent of stormt het niet.

Bij laagwater lagen we voor het strand en daar, op de grens van het droogvallend deel, zijn we voor anker gegaan. Veilig want met het opkomende tij zou het alleen maar dieper worden, dus stranden op het strand zou ons lot niet worden.

Het is best spannend als je het niet gewend bent om zo tussen de rotsen door te varen, terwijl er ook onder water nog van alles zit wat je niet ziet. Maar gelukkig kunnen we behalve op een heel goede gedetailleerde Franse zeekaart van het gebied en ons eigen zeemanschap ook nog een beetje vertrouwen op de onvolprezen GPS en kaartplotter (voor de niet-zeilers: een soort Tom-Tom maar dan voor op het water).

Terug in de haven is het een drukte van belang want dit weekend start hier de Tour du Finistère. Een wedstrijd rond de westpunt van Bretagne waar meer dan 100 zeilschepen voor hebben ingeschreven. Rond zo'n start zijn er allerlei festiviteiten, dus het belooft een leuk weekend te worden. We houden jullie op de hoogte.

La pêche à pied

Het blog is de laatste tijd wat stil, daar zijn meerdere redenen voor. We varen niet veel dus er lijkt weinig te melden. Ook is het weer niet geweldig, zoals we op facebook al eerder zeiden.
Maar we zitten niet stil. We hebben de "pêche à pied" ontdekt. Visserij te voet dus. Hier in Bretagne met z'n grote getijverschillen een populaire bezigheid bij de kustbewoners. Je gaat er bij laagwater op uit gewapend met een bewaarkorfje, en een harkje. En dan zoeken maar. Vanmiddag hebben we bij Carantec een maaltijdje bij elkaar gezocht. Wilde mosselen als hoofdgerecht en kokkels vooraf. Dat wordt weer smullen straks.
En nu het weer hier wat beter lijkt te worden, in ieder geval droog, een zonnetje en wat minder harde wind, gaan we misschien ook nog wel de "pêche au bateau" uitoefenen. Je moet wat doen om je kostje bij elkaar te scharrelen.

Tour de France à la Voile in Roscoff

Op zondag 12 juli werden hier de in-port wedstrijden gehouden van de Tour de France à la Voile. Spectaculair zeilen met bloedsnelle trimarans. Wij konden het vanaf onze steiger goed volgen en hebben wat fotootjes gemaakt.

Niet varen, wel vissen

We hebben nu alles hier in Roscoff geregeld. We hebben een jaarcontract, en omdat dat de eerste keer is kregen we 40% korting. Dus liggen we hier uiteindelijk goedkoper dan in de thuishaven in Nederland. En we hebben nu een pasje waarmee we in heel veel Franse havens een aantal gratis overnachtingen krijgen voor als we eens een paar daagjes erop uit gaan. Geweldig!
Op dit moment is het weer hier wat wisselvallig, wel droog en meestal zonnig, maar een te stevige en slecht voorspelbare wind voor ons plan om de tussen de rotsen verborgen baaitjes te gaan verkennen. Maar we hebben de tijd. Ondertussen hebben we de kunst afgekeken van de Fransen hier om zelf krabben te vangen. Gewoon in de haven onder de boot. Er staat hier een dikke stroom in de haven dus de waterkwaliteit is goed, en de krabben dus ook. Het zijn spinkrabben, de kleine broertjes van de king crabs die je in "Deadliest catch" ziet. Maar minstens zo lekker.
Eerder ze al van buren gekregen maar vandaag mijn eerste eigen vangst. Geweldig! Het gevoel dan, want die eerste krab was een beetje ondermaats en mocht dus weer gaan zwemmen om groter te groeien. We vervelen ons dus niet en met het lage liggeld en ons eigen kostje opvissen houden we het hier nog wel even uit....

Nee, we zijn niet in de Pacific

Het is een jaar van veel wisselingen en onzekerheden. Eén zekerheid hebben we, we zijn gelukkig met het leven aan boord en willen dat niet opgeven. Blijven de onzekerheden. Mijn huis blijkt moeilijker te verkopen dan we dachten, waardoor de financiën een beetje onder druk staan en ook gaat het met de gezondheid van mijn moeder wat minder.

Dit heeft ons doen besluiten om even pas op de plaats te maken. Wij blijven hier in Roscoff dit seizoen liggen, want als je een seizoen blijft liggen is het havengeld een stuk minder dan per dag betalen en het is een prachtige plek om zo af en toe een tochtje te maken en de omgeving te verkennen. zowel per boot als per auto.

We kunnen ons zo langzamerhand wel al als Finistère-kenners beschouwen, want zo heet het stukje Bretagne waar wij liggen. Als je hier wat langer bent en langs de kusten rijdt en wandelt zie je zoveel moois, een van de mooiste kusten die wij kennen, zoals je ook op de bovenstaande foto weer ziet. Het is een aaneenschakeling van prachtige baaien, meestal een soort rotsige delta van hele kleine riviertjes die vanuit het hoger gelegen Bretagne naar zee stromen. Maar in die delta's vind je de prachtigste en meest stille stranden die je je voor kan stellen. Er is verder niets, alleen maar mooie natuur zonder frietkot of wat dan ook. En daar genieten wij zo van.

Een zomers uitstapje

Eindelijk heel mooi weer, dat is de afgelopen tijd wel anders geweest.
Hier vlak bij de haven is een "Jardin Exotique" een prachtig aangelegde tuin met planten uit de hele wereld, op en rond een ruige typisch Bretonse rotsformatie.
Omdat het schoonmaken van de boot wat veel van de rug gevergd had, bijna een week plat, maar het stormde toch dus dat maakt het dragelijk, vandaag maar weer eens aan de wandel, een soort revalidatietripje...
Dat werd dus die Jardin. Nou, je hoeft echt niet helemaal naar de Carieb te zeilen, hier in Bretagne is het zeker zo mooi.
Behalve het weer zijn er meer redenen dat we meer wandelen dan zeilen. Het thuisfront vraagt even wat meer aandacht, mijn moeder ligt in het ziekenhuis, dat geeft toch wat zorgen. En de verkoop van mijn huis wil ook niet echt vlotten. Omdat we de auto hier hebben staan en daardoor indien nodig weer snel thuis kunnen zijn blijven we hier nog even. En als je langer in een haven blijft is het liggen per dag ook een hoop goedkoper.
Dus als we varen zullen het dagtripjes hier in de baai zijn, wat een een heel goede oefening in het navigeren in rotsachtig gebied met enorme getijverschillen is. De uitdagingen blijven.

Het oog wil ook wat

Vandaag eindelijk een zonnige en niet zo stormachtige dag. Wat niet wil zeggen dat het al zomer is, maar alla... De bijboot maar eens te water en poetsen maar. Ik zie op facebook veel mooie plaatjes van mensen die hun boot weer pico bello voor het volgende seizoen hebben, maar ze staan dan allemaal op de kant. Ja, zo kan ik het ook, hogedrukspuit erop en schoon. Nee, hier is het nog het echte werk, bijboot te water, schuursponsjes mee en poetsen maar, tot zeker 20-30 cm onder de waterlijn. Na enige tijd voel je niet meer dat het water maar 13 graden is. En ondertussen zorgt Els er steeds voor dat die verd.... bijboot daar ligt waar gepoetst moet worden. Zo hebben we het er allebei maar druk mee. Maar het ziet er rond de waterlijn weer goed uit.