Als het stroomt dan stroomt het goed

Gisteren van Guernsey naar Cherbourg gevaren. Te weinig wind om te zeilen alleen een tijdje zeil gevoetd om de boot een beetje te stabiliseren in de deining.
Het was verder een beetje griis en op het eind van de dag kwam er nog een zonnetje bij.
Op deze tocht vaar je door een paar lastige stroompassages waar de stroom bijzonder sterk kan zijn. Dus goed uitrekenen hoe laat je waar moet zijn. Tussen Alderney en Cap la Hague staat de meeste stroom. Die kan daar oplopen tot bijna 10 knopen bij springtij. Wij hadden bijna doodtij en vrijwel geen wind, dus ideaal voor een rustige passage. Maar om die passage op het juiste tijdstip te plannen hadden we in de zeeengte tussen Guernsey en Herm de stroom dik tegen, waardoor we daar in het smalste deel effectief nog maar net iets meer dan 1 knoop voeren terwijl de snelheid door het water bijna 5 knopen was. Maar we waren wel op een rustig moment bij Race of Alderney, 1 uur na de stroomkentering waardoor we daar al stevig stroom mee hadden (8 knopen effectief, dus 3 knopen mee). Toen we Cap la Hague gerond hadden kregen we tot Cherbourg de volle mep stroom mee waardoor we de 9,5 knoop haalden dus 4,5 knoop stroom mee. Dat schiet lekker op en maakt de trage start meer dan goed. Zie de bijgaande screendumps van Marinetraffic waarop wij ook meestal te volgen zijn.
Hier in Cherbourg gaan we op ons gemak uitzoeken hoe we verder gaan varen richting NL.

Een rustige tocht naar Guernsey

Na bijna drie weken zomerstop op Jersey nu weer onderweg. Een rustig tochtje beloofde het te worden en dat kwam ook uit. Het weer was grijs, laaghangende bewolking boven de eilanden, droog en weinig wind. Toch hebben we onderweg nog wat kunnen zeilen, vooral omdat we toch tijd genoeg hadden. Omdat je op het getij vaart moet je soms haasten om de volgende haven nog net in te kunnen en een andere keer ben je juist uren te vroeg en moet je buitengaats wachten. Op Guernsey hebben ze een prima wachtsteiger buiten de haven in wat dieper water waar we moesten wachten tot er genoeg water was om de haven in te kunnen. 4,5 Uur gewacht, ondertussen de boot opgeruimd (Tim), eten gekookt (Els) en gegeten (samen). En ondertussen werd het drukker en drukker aan de wachtsteiger. Zou dat allemaal wel de haven in kunnen? Uiteindelijk na lang wachten bleken er vele makke boten in Saint Peter Port te passen. Dank zij de uitstekende en strakke begeleiding door de havendienst.
Nu liggen we dus op Guernsey, hier wachten we op rustig weer en gunstig tij om door de "Race of Alderney" te gaan, een van de meest beruchte kaap passages in Het Kanaal, waar de stroomsnelheid op kan lopen tot 10 knopen (18 km/u). Maar nu dus weer even genieten van Guernsey.

Even naar NL en terug.

Vanwege het trouwen van mijn dochter Maaike waren we even naar Nederland. Best een hele reis.

Eerst de snelle Condor Ferry van Jersey naar St Malo met 30 knopen (55 km/h) zie opencpn plaatje. Handig als je navigatiesoftware en zeekaarten op je telefoon hebt. In St Malo stond Marga ons met onze eigen auto op te wachten, een overnachting bij Hans en Marga in hun B&B in Mont-Dol en daarna met de auto naar Dordrecht terug. Een paar daagjes Dordt en het trouwen van Maaike en Thijs zie de foto boven het blog.

Ook nog een stukje van het Big Rivers Festival in Dordt meegemaakt. Zomaar een weekje thuis zo tussendoor, wel een beetje vreemd gevoel.

Toen afgelopen dinsdag weer naar Jersey, de trein naar Schiphol, daar een vlucht naar Londen Gatwick dan overstappen op een vlucht naar Jersey en eind van de middag waren weer aan boord.
Op Schiphol ging alles prima, niet teveel wachttoestanden enzo. De vlucht naar Londen was wel wat vertraagd, ong. een kwartier waardoor we wel een beetje zenuwachtig werden voor de overstap op Gatwick. We zouden daar 1 uur en een kwartier tijd hebben voor de overstap. Gelukkig was de vertraging een beetje ingelopen, zeker wat harder gevlogen ofzo, maar we waren toch wel een beetje te laat op Gatwick. En daar was het een puinhoop. Overstappen van een internationale naar een binnenlandse vlucht betekent door de douanecontrole, dan weer naar de vertrekhal opnieuw door de security check en paspoortcontrole. En dat alles voor alle vuchten vanaf Gatwick op een plek tegelijk, een puinhoop, dan is eea op Schiphol veel beter en efficienter geregeld. Maar goed, we hadden dus een vol uur nodig voordat we weer op zoek konden naar de juiste gate om in te stappen. Precies 5 minuten voordat de gate zou sluiten waren we daar maar het instappen was nog lang niet begonnen. Ook deze vlucht was wat traag, weer wachten dus, instappen op het moment dat het vliegtuig zou vertrekken, maar omdat er problemen met de bagage waren werd het weer langer wachten. Toen alle bagage uiteindelijk ingeladen was brak de trekstang waarmee het vliegtuig weer op het platform geduwd wordt.... Weer wachten. Afijn met een vertraging van bijna een uur vertrokken we van Gatwick naar Jersey.
Het was wel een prachtige vlucht, vanuit het vliegtuig zagen we duidelijk de Engelse Zuidkust, even daarna vanuit de lucht Guernsey en Herm, ook hadden we een mooi zicht op Sark en uiteindelijk vlogen we vanuit het westen op Jersey aan.

Heel bijzonder om die eilanden die je allemaal met de boot hebt bezocht zo binnen een half uur vanuit de lucht onder je voorbij te zien trekken. Gelukkig een paar mooie fotootjes van kunnen maken.
En nu dus weer aan boord in St Helier op Jersey, even weer alles op orde brengen en dan gaat de reis weer verder, Weer naar Nederland dan maar nu in een héééél ander tempo....

Frexit

Frankrijk uit, Verenigd Koninkrijk in.

Vandaag van Granville in Frankrijk naar St Helier in Jersey (UK) gevaren. En zoals het protocol voorschrijft midden op zee op de territoriale grens de Franse beleefdheidsvlag gewisseld voor de Engelse. Een soort Frexit dus.

Het was eindelijk eens een tochtje met weinig wind, geen regen, drizzle of mist, dus Els heel tevreden, helaas ook weinig zon, maar het liep allemaal lekker. We hadden zelfs een zeiltje bijstaan. We zijn echt een motorsailer geworden, dus met de Genua op, veel stroom mee en een heel klein beetje dieseltoeren vlogen we naar Jersey.

Onderweg kwamen we nog de Elise tegen. Nederlanders met wie Els al via facebook contact had gehad. Elkaar net niet in de haven kunnen spreken maar in ieder geval op zee even naar elkaar gezwaaid en via de radio gedag gezegd. Toch erg leuk zoiets, je kent elkaar niet echt maar omdat je al eens contact hebt gehad en elkaar dan zo op zee tegenkomt en een paar woorden wisselt , dat maakt het wel apart.

Na aankomst moesten we wel nog even wachten want het was inmniddels laagwater en dan kan je de haven niet in, die ligt nl. achter een sill, een soort dam die bij laagwater het water in de haven houdt en waar je bij hoogwater overheen kunt , waardoor er altijd genoeg water in de haven staat.

Nu liggen we dus voorlopig even op Jersey. Hier maakt de Seawitch even een zomerstop, want mijn dochter trouwt en daar willen we zeker bij zijn. Gelukkig is het pond enorm gekelderd waardoor Jersey nauwelijks nog duurder is dan de Franse havens, het kan dus wel even.

Naar Granville gehobbeld

Het blijft een beetje aanmodderen met het weer. De berichten voor deze week zijn ook al weer niet al te best, wat meer wind dan wij prettig vinden, regen af en toe, kortom niet leuk. Maar omdat het met wat meer wind in de haven van St Malo erg oncomfortabel is, de deining loopt bij westelijke wind ongehinderd de haven in, en de gastenplaatsen zijn direct achter de ingang van de haven. Dus lig je bij hoogwater als een gek te slingeren.

Vandaag, maandag, leek het een beetje redelijk. In de ochtend miezerige regen en weinig wind. Dus besloten we gisterenavond maar vanmorgen bijtijds te vertrekken naar Granville, dan liggen we in ieder geval weer een beetje dichter bij Jersey.

Het begon redelijk, wel miezerregen, dus niet zo'n mooi uitzicht op St Malo en de kust als we hoopten, maar toch.

Alleen, omdat het de afgelopen dagen wel redelijk woei stond er nog een flinke deining. We hadden besloten om een route binnendoor langs de kust tussen de rotsen door te nemen, dat is korter en veel leuker en mooier. Alleen, die deining. Die zorgde ervoor dat er bij de verondiepingen en tussen de rotseilandjes soms een soort branding stond, die voor ons van opzij kwam. Dat gaf vooral de eerste 1,5 uur een oncomfortabel hobbelige tocht.

Het voordeel was wel dat het tijdstip goed gekozen was, we hadden de hele weg flink stroom mee, waardoor het niet zo lang duurde, we liepen gemiddeld bijna 7 knopen en waren met 3,5 uur in Granville. Ik vond het wel mooi die rollers zo onder de boot door en het gezicht op de woelige zee, maar Els vond het minder.

Maar nu we weer lekker afgemeerd liggen en er zelfs een zonnetje bij is gekomen is het leven ook voor Els weer helemaal goed.

Grijs weer in St Malo

Gisteren in verband met aangekondigd onweer bijtijds vertrokken uit St Cast le Guildo voor een kort tripje naar St Malo. Er was geen wind en het was bewolkt. Eenmaal in St Malo brak de zon door en werd het benauwend warm en 's avonds barstte inderdaad het onweer los, vergezeld van veel regen en zelfs hagel. Maar wij lagen toen al te kooi.
Vanmorgen was St Malo uitgegumd. Dikke mist wat we al hoorden voordat we onze kop naar buiten staken aan het geloei van de misthoorns van de veerboten. Gelukkig hebben we geen plannen om te varen. Nu begint de mist wat minder te worden en straks komt Marga ons ophalen en logeren we een nachtje aan wal. Bij Hans en Marga in hun B&B in Mont Dol.
We blijven nog een paar daagjes in St Malo, tot na het weekend en dan zien we weer verder.

Puzzelen, puzzelen, en nog eens puzzelen

We zijn nu in St Cast le Guildo. Een mooi plekje in de buurt van St Malo aan de ingang van de baai van St Malo. Zoek Seawitch in het kaartje. Onze auto staat even voorbij St Malo, zoek Auto in het kaartje.

Over een paar weken trouwt mijn dochter en moeten we in Nederland zijn (niet op de kaart). De bedoeling is om daarvoor met de auto naar Nederland te gaan en die daarna daar te laten staan. We gaan dan met openbaar vervoer weer terug naar de boot om dan de reis weer voort te zetten

De puzzel is: wat doen we nu?
Waarvandaan kunnen we het makkelijkst de auto ophalen en hoe komen we tenslotte met openbaar vervoer weer aan boord na de trouwpartij?

Voor de hand liggend is om hier nog wat rond te hangen en dan naar St Malo te varen om daar de boot achter te laten enb dan de auto op te halen, We kunnen dan na de trouwpartij met de trein weer naar St Malo. Nadeel is dat we dan niet erg opschieten de komende weken.

Maar leuker is gewoon nog even doorvaren en de boot op Jersey of Guernsey achter te laten, we zijn dan in ieder geval een stukje verder opgeschoten. Dan daarvandaan de snelle ferry naar St Malo nemen en met de auto naar Nederland. Na de trouwpartij terug vliegen naar Jersey of Guernsey en de reis voortzetten.

Zo hebben we gisterenavond vreselijk zitten puzzelen. Hoe kun je met openbaar vervoer vanuit Nederland weer deze kant op komen? Wat kost dat dan? Is het sowieso mogelijk, en hoe lang duurt dat dan? Vragen, vragen, vragen....

Na raadplegen van veel internetsites van SNCF, NS, Condor Ferries en zo meer bleek in ieder geval de trein de duurste oplossing, eigenlijk belachelijk dat het enige redelijk milieuvriendelijke vervoer het duurste is. Vliegen naar de Kanaaleilanden is de goedkoopste oplossing, ook al komt daar een overtocht per veerboot naar St Malo bij.

Maar dan welk kanaaleiland? Vliegen vanuit Nederland naar Guernsey kan, maar de goedkopere vluchten gaan allemaal de ene dag naar Engeland en de volgende dag naar Guernsey, kost dus weer een hotelovernachting extra.

Afijn na veel gezoek blijkt de optie van lekker doorvaren, zorgen dat we op tijd op Jersey liggen, daar de boot achterlaten, de ferry naar St Malo en op de terugweg vliegen naar Jersey de goedkoopste en makkelijkste oplossing. Iets wat we zeker niet gedacht hadden.

Ook doorvaren naar Cherbourg en vandaar met de trein naar St Malo om de auto op te halen en na de trouwerij met de trein naar Cherbourg bleek een stuk duurder.

Dus de komende berichtjes blijven voorlopig uit deze hoek komen, en nu maar hopen dat het weer een beetje mee gaat werken,